မိုးနဲ႔အတူ ငိုေနမယ္

ဒီေန႔တစ္ေနကုန္အတန္းမရွိလုိ႔ အလုပ္ပဲ သြားေတာ႔တာေပါ႔
အတန္းလဲမရွိတာက တစ္ေၾကာင္း စာလုပ္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ကုိယ္႔ကုိကိုယ္သိတာက တစ္ဖံုနဲ႔ဆုိေတာ႔ အလုပ္သြားတာကမွ ပိုက္ပုိက္ရေသးတယ္ ဆိုျပီး မနက္၆နာရီ အိ္ပ္ရာကထရတာေပါ႔ ....
မနက္ေရာက္ေတာ႔ cashier counter က Pos နွစ္ခုလံုး ေလးေနျပီး ခဏခဏ အမွားေတြတက္ေတာ႔တာပဲ...
transaction void လုပ္ရတာ အမ်ားၾကီးပဲ....
အေရးထဲ မသိတာေတြ သြားေမးမိလုိ႔ ဆူခံထိေသးတယ္...
မ်က္နွာက ပ်က္ေနျပီေလ...
လူေတြေရွ႔မွာ ဆူခံရတာ....

ဒါနဲ႔ ေန႔လယ္ေလာက္လဲ ေရာက္ေရာ ရန္ကုန္မွာကတည္းက ခင္ျပီး ဒီမွာ ေက်ာင္းတူတူတက္ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက ေစ်းလာဝယ္တယ္...
နွဳတ္ဆက္လုိက္ျပီး သူ႔ေမြးေန႔ အတြက္ လက္ေဆာင္ဝယ္ေပးထားတဲ႔ အကၤ်ီေလးဝတ္ထားလုိ႔ နင္နဲ႔ အဲ႔ အက်ီၤေလးလုိက္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္မိတယ္...
သူက အမဝယ္ေပးထားတာလားတဲ႔ သမီးေမ႔ေတာင္ေမ႔ေနျပီတဲ႔...
ကိုယ္ျဖင္႔ ေအာ္ .... ဆုိတဲ႔ စကားေလးတစ္လံုးပဲ ပါးစပ္ကထြက္နုိင္ပါေတာ႔တယ္....
စိတ္ထဲကေတာ႔ ေအာ္ ငါ႔မွာျဖင္႔ သူ႔ေမြးေန႔ ဆုိလုိ႔ သြားရွာျပီးဝယ္လုိက္ရတာ ( သူကဝလုိ႔ေလ ) တစ္ညေနကုန္တယ္....
သူကေတာ႔ ေျပာသြားတာတစ္ခြန္းတည္း.... စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ (မ်က္နွာမွာ မိုးေတြညိဳေနျပီ) း(

ညေနေရာက္ေတာ႔ ၂နာရီျပန္ရမွကို ၄နာရီမွျပန္လႊတ္တယ္....
လူက တစ္ေနကုန္ရပ္ထားရတာ ေညာင္းေနျပီ....

ေနာက္ထပ္ ခင္ရတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းဆီက ဖုန္းကုိလည္း ေမွ်ာ္ေနရျပီေလ...
ဒီေန႔ စာေမးပဲြသြားေျဖတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ညေနက်ရင္ လာမယ္လုိ႔ ေျပာထားတာကိုး....
မနက္ကေတာင္သူ႔ ကို ၄ နာရီ နွဳိးလုိ႔ေျပာလုိ႔ နွဳိးေပးလုိက္ေသးတယ္....
အလုပ္လုပ္ေနရင္းနဲ႔ေတာင္ သူေျဖနုိင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္း၂ခါျပဳလုိက္ေသးတယ္....
၂ဘာသာေျဖတာကိုး...

အင္း....၄နာရီ ထုိးျပီ...အခုခ်ိန္ထိဖုန္းမဆက္ေသးပါလား...ေျပာေတာ႔ျဖင္႔ အလုပ္နားကို သူလာခဲ႔မယ္တဲ႔...
ကဲ စိတ္ပူပူနဲ႔ ဖုန္းဆက္လုိက္ေတာ႔ အမေလး....သူက ဖုန္းပိတ္ထားတာ ခုမွ ဖြင္႔မိတယ္တဲ႔....
ေအာ္... (ဒုတိယအၾကိမ္ ေအာ္)

နင္အလုပ္လုပ္တဲ႔နားေရာက္ေနျပီတဲ႔ ...... (ေပ်ာ္သြားတာေပါ႔ စိတ္ထဲကေန ေလွ်ာက္သြားရျပီေပါ႔ )
ဒါေပမယ္႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက အတင္းေခၚေနလုိ႔ ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔မလုိ႔ တဲ႔....
ညက်မွ စာအုပ္လာယူရင္းနဲ႔ နင္႔ဆီလာခဲ႔မယ္တဲ႔...ေျပာျပီး ဖုန္းခ်သြားတယ္... (ေအာ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္ မလာလဲ ရပါတယ္ဟာ... နင္လဲနင္ခင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ခ်င္ဦးမွာေပါ႔ ေလ)

ကဲ အဲ႔ေတာ႔လဲ ထမင္းသြားစားျပီး ျပန္ေတာ႔မယ္... (အခုငွားေနတဲ႔ အိမ္က ထမင္းခ်က္လုိ႔ မရေတာ႔ အျပင္ကေနပဲ စားသြားရေတာ႔ေပါ႔ )

ထမင္းဆုိင္ဘက္ေျခလွမ္းျပင္ေနတုန္း ဖုန္းထက္ဆက္လာတယ္...
ငါျပန္ခုလာခဲ႔မယ္တဲ႔ နင္ဘယ္မွာလဲလုိ႔ ေမးလာတယ္....
ဒါနဲ႔ပဲ shoppin mall ထဲမွာ ေတြ႔မယ္ဆုိျပီး က်မ ရပ္ေစာင္႔ေနခဲ႔တယ္...
၃မိနစ္ၾကာေတာ႔ ထပ္ဆက္လာတယ္....
ငါဘယ္လုိမွ ထြက္လာလုိ႔မရဘူးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဝိုင္းဆဲြေနလုိ႔တဲ႔...
က်မ ဘာဆက္ေျပာရမွန္းလဲ မသိသလုိ ေျပာစရာစကားလံုးလဲ ထြက္မလာပါဘူး...

အရမ္းကို ဝမ္းနည္းပါတယ္...
က်မသူငယ္ခ်င္းေတြကို ခင္တယ္...
ဒါေပမဲ႔ ကိုယ္ခင္တာရဲ႕ အပံုတစ္ပံုစာေတာင္ ျပန္မခင္ၾကတဲ႔ အတြက္ အရမ္းကို ဝမ္းနည္းမိပါတယ္...
ဘာတတ္နိဳင္မွာလဲ...တစ္ကယ္ဆုိ ေက်ာင္းစတက္ကတည္းက သူနဲ႔ က်မ ခင္ခဲ႔ၾကတာ...
က်မ ရုပ္ရွင္ တစ္ခါမွ မၾကည္႔ဖူးတာကို လည္းသိေနသားနဲ႔ ဟဲ႔ နင္ပါတစ္ခါတည္းလာၾကည္႔ပါလား ဟုလည္း အေခၚမခံခဲ႔ရပါ....
ကိုယ္႔ဘာသာကို ၁ေယာက္တည္းလည္း ၾကည္႔လုိ႔ ရမွန္းသိပါတယ္....
တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း ..... ေအာ္ ထားပါေတာ႔ေလ.....
အရမ္းဝမ္းနည္းလြန္းလုိ႔ မုိးေတြညိဳေနတဲ႔ က်မမ်က္နွာမွာ မုိးေတြရြာမိပါတယ္.....

ဓာတ္ေလွကားနားမွာ ေယာင္ေပေယာင္ေပ နဲ႔ ရပ္ေနတဲ႔ က်မကို သူမ်ားေတြလည္း ၾကည္႔ သြားသည္...
မထူးပါဘူး...ဘာမွမစားပဲ ျပန္အိပ္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ဆုိျပီး အျပင္ကို ေျခဆန္႔ လုိက္တည္႔အခါမွာေတာ႔....
မုိးေတြက အံု႔အု႔ံမိွဳင္းမွဳိင္းကို ရြာေနပါသည္...
ထီးေရာ၊ ဘစ္ကားကဒ္ေရာ မယူခဲ႔တာမုိ႔ ဘယ္လုိမွ ျပန္လုိ႔ မရေတာ႔မွန္းသိလုိက္ပါသည္...
စိတ္ထဲကေနေတာ႔ ငါလဲငါ႔ဘာသာငါ ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔ရင္ ေကာင္းမလားေတြးမိေပမယ္႔ တစ္ကယ္တမ္းေတာ႔ မသြားရဲပါ..
တစ္ခါတည္းလဲ ဆံုးျဖတ္လုိက္ပါသည္....ေမေမတုိ႔နဲ႔ က်မွပဲ သြားၾကည္႔ေတာ႔မည္ ဟု...

ဒါနဲ႔ပဲ ထမင္းကို အီေလးဆဲြျပီးစား အိမ္ကို ပါဆယ္ထုတ္ ျပန္ဖုိ႔ အတြက္ ေျခလွမ္းျပင္တဲ႔ အခ်ိ္န္မွာေတာ႔ မုိးက ဖဲြဖဲြေလးပဲ ရြာေတာ႔သည္။
ထီးမပါပဲ ျပန္လာတာမုိ႔ လူလည္း မုိးေလး နဲနဲမိေတာ႔ ခ်မ္းသလုိလုိ ေအးသလုိလုိနဲ႔ မုိ႔လုိ႔ ေခါင္းေပၚက ေရေလာင္းခ်ခ်ိဳးျပီး အိပ္ပစ္လုိက္ဖုိ႔ ၾကံရြယ္မိပါသည္။

ေရမခ်ိဳးခင္ ခံစားရသမွ်ေလး ေရးလုိက္ဦးမယ္ ဆုိျပီး ေရးခ်ေနပါသည္....
ကဲ ဆက္ေရးဖုိ႔လဲ မစဥ္းစားနုိင္ေတာ႔ပါဘူး...
လူလဲ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏြမ္းေနျပီမုိ႔ ေရခ်ိဳးသန္႔စင္ကာ စက္ေတာ္ေခၚပါေတာ႔မည္...

အားလံုးပဲ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ....